De rechtszaak in kwestie werd aangespannen door ene Jonathan Langley. De man beschuldigt het bedrijf ervan om systematisch oudere werknemers te laten afvloeien. De zaak gaat moeizaam, omdat IBM weigert om de gevraagde documenten over te dragen aan de rechtbank.

Langley ging in 1993 bij IBM in dienst en werkte er tot 2017, toen hij werd ontslagen. Hij stelt dat IBM de Amerikaanse regels op leeftijdsdiscriminatie heeft gebroken met een campagne om zijn personeel te verjongen. Hij geeft onder meer aan dat hij veel lof kreeg voor zijn werk, en twee maanden voor zijn ontslag nog een bonus van 20.000 dollar had verdiend. Volgens Langley werd hij dan ook alleen ontslagen omdat hij net zestig was geworden.

Verjongingskuur

Het is alvast niet de eerste keer dat IBM wordt beschuldigd van een niet helemaal ethische verjongingskuur. In 2017 werd het al een aangeklaagd voor leeftijdsdiscriminatie door een ex-werknemer, en ook toen weigerde het om de gevraagde documenten vrij te geven. In verschillende Amerikaanse staten lopen nog meer rechtszaken. Het bedrijf zou al enkele jaren een strategie gebruiken waarbij vooral oudere werknemers worden ontslagen. Zo zou het tussen 2014 en 2018 20.000 mensen hebben laten afvloeien die ouder waren dan 40. Dat zou overeenkomen met 60 procent van de ontslagen, aldus Propublica. Het bedrijf zelf publiceert sinds 2014 niet langer de leeftijd van ontslagen werknemers, en stelt dat het daar ook geen rekening mee houdt.

Interne documenten die door Langley aan de rechtbank werden geleverd, lijken nu iets anders te suggereren. De documenten, die openbaar werden gemaakt op de website van de federale rechtbank maar snel weer werden verzegeld op vraag van IBM, hebben het over een verjongingskuur van het personeel. Dat schrijft techsite The Register, die de documenten kon inkijken.

Zo zou het meer 'jonge professionelen' willen inhuren, om 'de senioriteitsmix te corrigeren'. Daarnaast zou het bedrijf maatregelen nemen om minder aantrekkelijk te zijn voor oudere werknemers. Onder meer een strategie waarbij er minder mensen op afstand mogen werken, en personeelsleden naar kantoor moeten komen in een aantal grote steden, zou daarin passen. Het idee daarachter is dat jongere mensen sneller geneigd zijn naar een stad als San Francisco te verhuizen, dan iemand die al een huis en een gezin heeft.